Warme klassieke klanken in Duivenvoorde

zondag 6 november 2016
  • Kasteel Duivenvoorde in Voorschoten was op zaterdagavond 29 oktober weer het toneel van het klassieke concert waar het Trio 258 voor warme klassieke klanken zorgde. Het Trio bestaande uit violist Eduardo Paredes Crespo, cellist Leonard Besseling  en pianiste Lestari Scholtes speelde een aantrekkelijk en gevarieerd klassiek programma met werken van Mozart, Tchaikovsky en na de pauze werken van Rachmaninoff.

    Het concert begon met het pianotrio in G van Wolfgang Amadeus Mozart. Hij schreef het trio tijdens het hoogtepunt van zijn carrière in Wenen, vlak na de première van Le Nozze di Figaro. In totaal schreef Mozart slechts zeven pianotrio's, allen niet vaak te horen op het concertpodium. Het trio in G was speels en energiek, met een gedragen en dramatisch middendeel. 

    Rachmaninoff schreef zijn tweede pianotrio in zijn twintigste levensjaar, nadat zijn goede vriend en mentor Pjotr Iljitsj Tchaikovsky was overleden. De jonge Rachmaninoff liet zich duidelijk door het monumentale pianotrio van Tchaikovsky inspireren; groots en melancholisch, volop droefenis en smart. Net zoals Tchaikovsky schreef Rachmaninoff  ‘To the memory of a great man’  boven de eerste maten van het trio. Een introvertere, maar wel melancholische Tchaikovsky was te horen in twee delen uit zijn Seizoenen in de bewerking voor pianotrio: Juni (Barcarolle) en October (Herfstlied).

    Dit Trio  waseen wonder van gratie en evenwicht en onder de speelse buitenkant schuilde een diepe melancholie. De viool, cello en piano bevonden zich van nature op elkaars terrein en het Trio was niet vanzelfsprekend. De toon was zacht, niet scherp en de instrumenten speelden niet in de hoogste regionen, maar haalden werkelijk het beste in elkaar naar boven. Ze streefden niet naar een totale versmelting maar bleven alle drie stevig overeind. In het elkaar uitdagen gingen ze tot het uiterste. Hun grote precisie stond nergens de expressie in de weg. Door en door muzikantesk speelplezier. De bekende werken kregen de frisheid terug. Geen kale klanken maar mildheid, gedoseerd vibrato en de volle smaak van rijpe vruchten.

    Een aanhoudend applaus volgde bij de traditionele bloemenhulde. Zo kwam er een einde aan dit mooie Herfstconcert in Duivenvoorde.

    Zie De Toonzetter voor meer informatie.

       
    Foto's: Idsard Bosman

    Terug naar nieuws

    Deel deze pagina