'Dit werk is bijzonder waardevol voor mij..'

Interview met een vrijwilliger op Duivenvoorde
  • Vanwege een vervelend ongeluk in het verleden leek hij, na zijn terugkeer uit Afrika, voor een reguliere baan niet meer in aanmerking te komen. Toen hij drie jaar geleden een wandeling door het park van Duivenvoorde maakte, raakte hij verkocht. Niet lang daarna mocht hij er als vrijwilliger buitendienst aan de slag en dat betekende veel voor hem. Maak vandaag kennis met Loek Verburg: “Telkens weer kan ik met trots naar het park en het kasteel kijken in de wetenschap dat ik daar een steentje aan bij heb kunnen dragen.”

    Waardevol werk op Duivenvoorde
    Sinds januari 2013 werkt Loek als medewerker buitendienst op het landgoed Duivenvoorde. Dat doet hij iedere dag met veel plezier en het betekent veel voor hem. Loek: “Dit werk is voor mij bijzonder waardevol omdat ik voor een reguliere baan niet meer in aanmerking lijk te komen. In het begin was het voor mij heel goed om weer regelmaat in mijn leven te hebben, aan mijn conditie te werken en mijn kracht en energie terug te vinden in de natuur. Daarnaast hielpen de fijne contacten met collega’s me om weer ‘in te burgeren’ na een lange afwezigheid uit Nederland.”

    Van hakken en zagen tot onderhoud van de tuinen
    Inmiddels heeft Loek zijn draai op het landgoed helemaal gevonden. Hij geniet nog iedere dag van het werk, en iedere dag ziet er weer anders uit. Loek: “Het werk behelst onderhoud van het park in ruime zin. We doen het onderhoud van paden, perken, bos- en waterpartijen en de tuinen voor kerstbomen, bloemen, groenten en fruit. Hierbij komt ook het onderhoud en kleine reparaties aan het gereedschap en de machines. Een belangrijk onderdeel is de verwerking van brandhout; het hakken en zagen van de stammen gebeurt het hele jaar door.”

    Net als vroeger
    Het landgoed van Duivenvoorde is al eeuwenoud. Loek: “Ik zou wel eens, net als vroeger, met paarden in het bos willen werken in plaats van met de tractor. Ook handwerk als maaien met een zeis, handmatig sloten schoonhouden en kanten opzetten, de tuin omspitten en hout hakken met de bijl doe ik graag.” Maar, al dat handwerk, kost dat niet veel tijd? Loek: “Ja, maar ik houd wel van de oude rustige manier van werken. Het rechte hout gaat ook sneller met een bijl; ik hoef het dan minder te verplaatsen. Privé ga ik ook nog met klimtuig en handzagen de bomen in om uit te dunnen, maar als ik dat op het landgoed zou doen dan overtreed ik zoveel ARBO-wetten dat ik mogelijk in de kerker zou eindigen.”

    Rust en ruimte
    Tot slot, wat vindt Loek nu het mooiste plekje van het landgoed? “Ik kom graag in de zuidwest hoek, op de grens van het park en de weilanden waar je een mooi vergezicht hebt en af en toe de trein langs komt denderen. In de namiddagzon is het daar meestal lekker warm en ik voel me er altijd heel ergens anders dan in de drukke, dichtbevolkte randstad. Dankzij het parkherstelplan is veel ondergroei in het park verdwenen en ben je in een gecultiveerde omgeving waar de aandacht en het respect voor het park zichtbaar is. De waarde van het park is er sterk door toegenomen. Als de vogeltjes al weg zijn geweest door de werkzaamheden, zullen ze nu zeker weer terugkomen…”

    Deel deze pagina